Bünyamin Cami ve Çeşmesi / ANKARA / GALATİA / Ayaş –Derviş İmam Mahallesi

Caminin ve Çeşmesinin Yeri: Cemi, Türbe ve Çeşme Ankara İli Ayaş İlçesi Derviş İmam Mahallesindedir.

Bünyamin Cami

Bünyamin Cami

Bünyamin Cami

Bünyamin Cami

Bünyamin Cami

Bünyamin Cami

Bünyamin Cami

Bünyamin Cami Bilgileri: Selçuklu Döneminde yapılan cami ve türbe yığma taştan inşa edilmiştir. Cami alaturka kiremitli çatı ile örtülmüştür. Dikdörtgen planlı caminin içindeki ahşap direkler ve süslemeler dikkat çekicidir. Caminin bahçesinde ise Bünyamin Ayaşi Hazretlerinin türbesi vardır. Türbede dört tane sanduka mevcuttur.

Cami 1981 yılında Koruma Kurulu tarafından 1.Derece Anıt Eser olarak tescillenmiştir.

Bünyamin Cami

Bünyamin Ayaşi Türbesi

Bünyamin Ayaşi Türbesi

Bünyamin Çeşmesi: Osmanlı Dönemi yığma taş ve kesme taştan inşa edilmiştir. durumu gayet iyi durumdaki çeşme 1981 yılında Koruma Kurulu tarafından 1.Derece Anıt Eser olarak tescillenmiştir.

Bünyamin Çeşmesi

Bünyamin Çeşmesi

Bünyamin Çeşmesi

Bünyamin Çeşmesi

Kaynak: www.envanter.gov.tr

Taylan Köken

Çıtak Kalıntıları / İZMİR / AİOLİS / Aliağa –Çıtak Köyü

Çıtak Kalıntılarının Yeri: İzmir İli Aliağa İlçesi Çıtak Köyü çevresine dağılmış olan kalıntılar vardır.

Çıtak Köyü Uydu Görüntüsü

Çıtak Köy Adı ve Kalıntılar: Sırasıyla Güzelhisar Kazası, Foça Kazası, Menemen Kazası ve en son Aliağa İlçesine bağlanan bir köyümüzdür. Köy Derici Yörükleri tarafından kurulmuştur. Köy bugünkü yerine Dedeköy olarak anılan eski yerinden 150 yıl önce taşınmıştır. Köy başka köylerden göçler alarak gelişmiş ve karışmıştır. Dedeköy içinde bulunan hayli harp olmuş türbe Ahmed Dede türbesidir. Çıtaklılar bu türbeye Dedeoğlu Türbesi demektedirler.

Ahmed Dede (Dedeoğlu) Türbesi

Ahmed Dede (Dedeoğlu) Türbesi

Çıtak Köyü kalıntılarıyla ilgili bilgileri değerli hocamız Sayın Ersin Doğer’in Menemen Tarihi kitabından aktarıyoruz. Verilen bilgilere göre;

Çıtak Köyü ve çevresindeki ilk yaşam izleri MÖ.400 yıllarından kalmadır. Köyün güney kesimlerinde kalan Çingene Kalesi ve İvrindi Kalesi sur duvarları ve inşa tekniği olarak ve çanak çömlek tarihlemesi olarak MÖ.4.yüzyılda yapılmıştır. Bu kalelere yakın konumda çevreleri teras duvarlarıyla çevrilmiş, çoklu mezarlar da bu tarihten kalmadır. Mezarlar kaçak kazılarla iyice tahrip edilmiştir. Bu antik mezarların üzerinde günümüzde de ziyaret edilen Hıraz Dede yatırı bulunmaktadır.

Çal Göl

Çal Göl

Çıtak Yakını Tarihi Çeşme

İvrindi Kalesi ile Eski Çıtak Köyü arasında bulunan Çıtlak Mevkiinde ve Dumanlı Dağı (Antik Sardene) üzerindeki Çal Göl-Kiremitlik Mevkiindeki harabeler Geç Roma Döneminden (MS.3-6.yüzyıllar) kalma köylerdir. Yine köyün kuzeyinde bulunan Karaosmanoğlu ağılının çevresindeki kalıntılar ve su toplama barajı köyün Geç Bizans Döneminde (MS.12-13.yüzyıllar) iskân gördüğünün kanıtıdır. Köyün okulunun bahçesinde bulunan sütunlar ve sütun başlıkları Dumanlı Dağın kuzey yamaçlarında bulunan Kiliseyıkığı (Karadut) mevkinden getirilmiştir. Son olarak köyün çevresinde arazilerin yanlarında bulunan kayaların üzerinde sınır taşı yazılarının işlenmiş olması bölgenin Türkler öncesi kullanıldığının başka bir kanıtıdır.        

Kaynakça: Prof.Dr. Ersin Doğer –Menemen Tarihi- Sergi Yayınevi -1998 / www.panoramio.com (Resimler için Şenol Turgut’a teşekkür ederim.)

Taylan Köken

Tuzçullu Kalıntıları / İZMİR / AİOLİS / Menemen –Tuzçullu Köyü

Tuzçullu’nun Yeri: Kalıntılar, İzmir İli Menemen İlçesi Tuzçullu Köyünün çevresine yayılmıştır. Tuzçullu Köyü Menemen Ovası’nın İzmir Körfezi’ne yakın köylerindendir. İzmir Çanakkale karayolundan Çamaltı Tuzlası tabelaları izlenerek ulaşılabilir.  

Tuzçullu Köyü Uydu Görüntüsü

Tuzçullu Köyünün Adı ve Kalıntı Bilgileri: Tuzcu, Tuzcueli ve Tuzçullu adlarını kullanmış olan köy Bizans Döneminde beri işletilen Batı Anadolu’nun en büyük tuzlasından almaktadır. Tuzla, Bizans Döneminde Halike, Saruhan Beyliği ve Osmanlı Döneminde Menemen, günümüzde ise Çamaltı Tuzlası olarak anılmaktadır. Tuzçullu köylüleri atalarının Bohurcu (Buğurcu) olduklarını, yani deveci olup tuz taşıyan esnaflardan geldiklerini söylemektedirler. Osmanlı belgelerinde deve yetiştiren ve bazı vergilerden muaf olan “Buğurcu Araplar” veya “Urbân-ı buğurcuyân” adında zümreler vardı.

Değirmentepe köyün batısındadır ve köyün içme suyu bu tepenin eteklerindeki kaynaklardan sağlanmaktadır. Değirmentepe üzerinde Karaağaç Dede (Kara Dede) adında bir yatırın defineciler tarafından talan edilmiş mezarı vardır. Bu türbenin olduğu alan küçük boyutlu da olsa MÖ.400’lerden Osmanlı Dönemine kadar iskân görmüştür.  

Kaynakça: Prof .Dr. Ersin Doğer – İlk İskânlardan Yunan İşgaline Kadar Menemen ya da Tarhaniyat Tarihi – Sergi Yayınevi -1998.

Taylan Köken

Süleymanlı Kalıntıları / İZMİR / AİOLİS / Menemen –Süleymanlı Köyü

Süleymanlı’nın Yeri: Kalıntılar, İzmir İli Menemen İlçesi Süleymanlı Köyünün yakınlarındadır. Süleymanlı Gediz (Antik Hermos) ırmağının üzerinde kurulan regülatörün kuzeyindedir.

Süleymanlı Köyü Uydu Görüntü

Süleymanlı Köyünün Adı ve Kalıntı Bilgileri: Süleymanlı Köyünün adına 1575 yılında rastlanmaktadır. Ama başka iddialara göre köyün kuruluşu Saruhan Beyliği Dönemine (14.yüzyıl) gitmektedir. Bazı vakıf belgelerinde köyün adı Selmanlı olarak geçmektedir. Köyün muhtemel kurucuları Danışmendli Türkmeni olan Süleymanlı cemaatidir. Bu cemaatin diğer adı ise Selmanlı’dır.

Sülemanlı Köylüleri ise kuruluşlarını şu hikayeye bağlamaktadırlar. Bölgedeki en eski köy İğnedere Köyüdür. Bu köyün kurucusu İğne Bey’dir. (Doğrusu Eğnesi veya Eğne Bey) iğne Bey’in üç çocuğu yakın köyleri kurmuştur. Oğullarından Hasan Bey Hasanlar Köyünü, Gür Bey Gürece Köyünü (Görece) ve Süleyman Bey ise Süleymanlı Köyünü kurar.

Süleymanlı Köyünün Gediz kenarında tarla açmak için tesviye edilen Gemitepesi adındaki tepenin Erken Tunç Çağı’nda (MÖ.3200-2000) iskân edildiği ortaya çıkan çanak çömlek parçalarından anlaşılmıştır. Köye yakın konumda Ören Şehri denilen harabeler yakında bulunan Temnos Antik Şehri ile bağlantılı Roma Dönemi küçük bir yerleşimdir. Son olarak köyün batısında yer alan ve kuzeyden Gediz Irmağını gözleyen Yarentepe üzerinde Yaren Dede yatırının olduğunu inanmaktadırlar. Bu tepe üzerinde boğazı gözleyen ufak bir gözetleme kulesi kalıntıları vardır.   

Kaynakça: Prof .Dr. Ersin Doğer – İlk İskânlardan Yunan İşgaline Kadar Menemen ya da Tarhaniyat Tarihi – Sergi Yayınevi -1998.

Taylan Köken